Tytuł wykładu:
Zagadka settlingu
The mystery of settling
Tematyka wykładu: Biologia i przebieg ruchu zębów po leczeniu ortodontycznym nie są w pełni zbadane. Zmiany, które wówczas zachodzą mogą być niekorzystne i powodować nawrót lub pożądane i określa się je wówczas jako settling.
Istnieje przekonanie, że proces settling’u po leczeniu ortodontycznym pozwala na zwiększenie liczby i powierzchni kontaktów zgryzowych, które pomimo zabiegów ostatniej aktywnej fazy leczenia mogą nie być idealne. Aby monitorować kontakty zgryzowe pacjenta niezbędne są precyzyjne narzędzia i opracowana procedura. Istnieją obecnie narzędzia cyfrowe, które pozwalają na usprawnienie tego procesu i umożliwiają wprowadzenie go w praktykę ortodontyczną jako rutynowego postępowania. Należy podkreślić znaczenie badania czynników wpływających na settling dla uzyskania stabilnego wyniku po leczeniu ortodontycznym.
The biology and course of tooth movement after orthodontic treatment have not been fully investigated. The changes that occur at that time may be unfavorable and lead to relapse, or they may be desirable and are then referred to as settling. It is believed that the settling process after orthodontic treatment increases the number and surface area of occlusal contacts, which, despite procedures performed during the final active phase of treatment, may not be ideal. Precise tools and a well-developed protocol are necessary to monitor a patient’s occlusal contacts. Digital tools are currently available that streamline this process and make it possible to implement it in orthodontic practice as a routine procedure. The importance of assessing factors that influence settling in order to achieve a stable outcome after orthodontic treatment should be emphasized
Biografia:
Dr hab. n. med. Agnieszka Lasota jest kierownikiem Zakładu Ortopedii Szczękowej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Od 25 lat jest zaangażowana w pracę Poradni Wad Rozwojowych Twarzoczaszki. W 2017 roku obroniła pracę doktorską na temat estetyki twarzy, a w 2022 uzyskała stopień doktora habilitowanego. Jest specjalistą ortodontą z 19 letnim stażem, autorem wielu doniesień zjazdowych na konferencjach krajowych i zagranicznych oraz publikacji naukowych z dziedziny ortodoncji. Od 2004 prowadzi zajęcia dydaktyczne na Uniwersytecie Medycznym, obecnie na stanowisku profesora Uczelni. Aktywnie uczestniczy w podyplomowym kształceniu specjalizacyjnym jako opiekun rezydentów i prowadząca kursy dla specjalizujących się w ortodoncji. Członek PTO, EOS, SIDO i WFO. Obszar zainteresowań zawodowych to multidyscyplinarne leczenie dzieci z wadami wrodzonymi, ortodoncja w połączeniu z chirurgią ortognatyczną i przebieg retencji po leczeniu ortodontycznym.
Assoc. Prof. Agnieszka Lasota, MD, PhD, is the Head of the Department of Orthodontics at the Medical University of Lublin. For 25 years, she has been actively involved in the work of the Craniofacial Developmental Anomalies Clinic. In 2017, she defended her doctoral dissertation on facial esthetics, and in 2022 she obtained her postdoctoral degree (habilitation). She is a certified orthodontic specialist with 19 years of professional experience, the author of numerous conference presentations delivered at national and international meetings, as well as scientific publications in the field of orthodontics. Since 2004, she has been involved in academic teaching at the Medical University, currently holding the position of University Professor. She actively participates in postgraduate specialty training as a supervisor of residents and as a lecturer in courses for orthodontic trainees. She is a member of PTO, EOS, SIDO, and WFO. Her professional interests include the multidisciplinary treatment of children with congenital anomalies, orthodontics combined with orthognathic surgery, and the course of retention after orthodontic treatment.
Tytuł wykładu:
Nakładki: pułapki i wyzwania, o których wszyscy (miejmy nadzieję) wiedzą i o których nikt nie mówi
Aligners: the pitfalls and challenges everybody (hopefully) knows and nobody talks about
Tematyka wykładu: Wprowadzenie nakładek do codziennej praktyki klinicznej przebiegało zgodnie z typowym schematem implementacji nowych materiałów i aparatów w ortodoncji, charakteryzującym się szerokim zastosowaniem jeszcze przed uzyskaniem wystarczających dowodów naukowych potwierdzających ich skuteczność.
Wyzwania pojawiające się po początkowym entuzjazmie dotyczą przede wszystkim typowych ograniczeń polimerów na bazie PETG i poliuretanu jeśli chodzi o generowanie odpowiednich stosunków momentu do siły niezbędnych w praktyce klinicznej (kontrola momentu obrotowego), obniżonej sztywności na zginanie (wyrównywanie łuków zębowych) oraz braku wszechstronności aparatu w porównaniu z klasycznym systemem zamek-łuk. Problematyczne jest również silne ukierunkowanie na marketing i promocję nakładek w oparciu o prezentacje przypadków typu „przed i po”, co przypomina sposób wprowadzania materiałów w latach 70., zamiast wspierania badań i rozwoju oraz generowania danych naukowych w następujących obszarach:
- brak zróżnicowania sztywności w obrębie łuku zębowego poza ograniczoną modyfikacją grubości materiału;
- konieczność cotygodniowej wymiany nakładek z uwagi na ograniczony zakres ruchu zębów, co zwiększa ścieranie i zużycie każdego kolejnego zestawu oraz skutkuje przedostawaniem się fragmentów tworzywa sztucznego do przewodu pokarmowego;
- wysoka relaksacja naprężeń, typowa dla tego rodzaju polimerów, wpływająca na zdolność utrzymania stałych sił przez zalecany okres;
- uwalnianie związków biologicznie czynnych, w tym produktów hydrolizy materiałów kompozytowych wykorzystywanych do attachmentów oraz monomerów pochodzących z nakładek;
- uwalnianie mikro- i nanocząstek powstających w wyniku kontaktu materiałów o różnej twardości (miękkie nakładki i znacznie twardsze attachmenty).
Wykład przedstawia podstawy rozwiązania części powyższych problemów poprzez modyfikację procesu syntezy i wytwarzania alignerów drukowanych w technologii 3D, prowadzącą do zwiększenia stopnia usieciowania polimeru, poprawy sztywności i twardości wybranych obszarów łuku oraz ograniczenia uwalniania cząstek i związków chemicznych. Ponadto omówione zostaną czynniki wpływające na ocenę informacji naukowych, w tym błędy poznawcze, manipulacje oraz nadużycia naukowe, których złożoność dodatkowo wzrasta w kontekście wykorzystania sztucznej inteligencji w publikowaniu.
* Autor ujawnia konflikt interesów jako udziałowiec firmy doradczej Smartr Orthodontic Solutions GmbH.
The application of aligners in the clinical routine has followed the general pattern of introduction of new devices and materials in Orthodontics, which features a wide scale use prior to establishing evidence on their use. The challenges arising after the initial hype deal with inherent deficiency of PETG and polyurethane-based polymers to deliver moment-to-force ratios required in everyday practice (torque); reduced bending stiffness (levelling); and absence of a versatility element across the appliance as in the conventional bracket-archwire system. Challenges deal with the emphasis being directed to marketing and promotion of aligners with before-and-after type of case shows, a remnant of the typical introduction of materials in the 1970s, as opposed to fostering research and development and generation of data on the areas listed below:
- Absence of stiffness variants across the arch outside of the limited alteration of thickness;
- necessity of weekly change of aligners, owing to their lack of wide range of tooth movement, which increases attrition and wear for every new set resulting in parts of plastic ending in the GI tract;
- high force relaxation, typical for polymers of this type, which impacts on the efficiency to apply steady forces over the prescribed duration;
- release of biologically-active compounds including hydrolyzed constituents of composite attachments and/or aligner-deriving monomers; and
- release of micro- and nanoparticles arising from bringing together softer (aligners) and much harder materials (attachments).
The lecture provides a basis to address some of the foregoing issues by introducing a modification of the synthesis and fabrication of 3D-printed aligners, which would increase the crosslinking of the polymer, enhance the stiffness and hardness of selective areas of the arch, and reduce release. The lecture will also report on some of the biases which influence the assessment of the scientific information including cognitive bias, manipulation and scientific fraud, which are perplexed even further by the AI implication in publishing. *The presented discloses an interest as stock owner of the consulting firm Smartr Orthodontic Solutions GmbH.
Biografia:
Theodore Eliades ukończył studia na Wydziale Stomatologii Uniwersytetu Ateńskiego, a specjalizację z ortodoncji odbył na Uniwersytecie Stanowym Ohio. Uzyskał tytuł magistra na Uniwersytecie Stanowym Ohio, doktorat nauk medycznych na Uniwersytecie Ateńskim, stopień doktora oraz stopień doktora habilitowanego na Uniwersytecie w Manchesterze, przy czym był pierwszym ortodontą w Wielkiej Brytanii, któremu nadano stopień doktora habilitowanego. Jest autorem 330 publikacji naukowych oraz 60 rozdziałów w monografiach, które uzyskały ponad 21 000 cytowań, a jego indeks h wynosi 84 (Google Scholar). Redagował 14 podręczników. Został wybrany na członka (Fellow) of the Instytutu Materiałów, Minerałów i Górnictwa oraz jako pierwszy lekarz dentysta otrzymał tytuł członka (Fellow) zarówno Royal Society of Chemistry, jak i Institute of Physics (UK), a także FDS Royal College of Surgeons of Edinburgh. Prof. Eliades jest redaktorem naczelnym European Journal of Orthodontics. Był członkiem grupy roboczej Światowej Federacja Ortodontów (WFO) ds. harmonizacji kształcenia podyplomowego w ortodoncji na świecie oraz członkiem komitetu ds. rewizji wytycznych programu Erasmus dotyczących kształcenia podyplomowego w ortodoncji w Europie. Był współpromotorem i/lub recenzentem 50 prac magisterskich i doktorskich oraz prowadził autorski kurs biomateriałów ortodontycznych na 23 studiach specjalistycznych w zakresie ortodoncji w 14 krajach na 4 kontynentach; W 2024 roku otrzymał nagrodę dla Wybitnego Dydaktyka od Europejskiego Towarzystwa Ortodontycznego. Jego zainteresowania naukowe obejmują kliniczne aspekty zastosowania materiałów i efektywności leczenia, właściwości biologiczne materiałów, tkanki twarde zęba i systemy adhezyjne, analizę materiałów biomedycznych po ich usunięciu z organizmu oraz mechanikę materiałów i tkanek. W 2002 roku założył Orthodontic Biomaterials Network (www.orthodontic-biomaterials.ch), europejską sieć badawczą skupiającą uniwersytety i ośrodki naukowe ze Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, Grecji i Niemiec.
Theodore Eliades graduated from the School of Dentistry, University of Athens, and completed his Orthodontic residency at the Ohio State University. He earned a Master of Science from Ohio State, a doctorate in medical sciences from the University of Athens, a PhD, and a Doctor of Science (DSc) degree, the first one awarded to an orthodontist in the UK, both from the University of Manchester. He has published 330 papers and 60 chapters, which have received over 21,000 citations and an h index of 84 (google scholar) and edited 14 textbooks. He is an elected Fellow of the Institute of Materials, Minerals and Mining, and the first dentist who was awarded the Fellowship grade of membership from both, the Royal Society of Chemistry, and the Institute of Physics (UK) and FDS of the Royal College of Surgeons (Ed). Prof. Eliades is the Editor of the European Journal of Orthodontics and has served as a member of the task Force for harmonization of postgraduate orthodontic education worldwide of the WFO, and the revised Erasmus guidelines committee for postgraduate orthodontic education in Europe. He has co-supervised and/or examined 50 Master's and doctoral theses and taught his orthodontic biomaterials course to 23 postgraduate orthodontic programs in 14 countries on 4 continents; he was also the recipient of the 2024 EOS distinguished teacher award. His expertise is in the area of clinical aspects of materials application and treatment efficiency, biological properties of materials, dental hard tissues and bonding, retrieval analysis of biomedical materials and mechanics of materials and tissues. In 2002 he founded the Orthodontic Biomaterials Network (www.orthodontic-biomaterials.ch) a research network initiative comprised of European Universities and research centers from Switzerland, UK, Greece, and Germany.
Tytuł wykładu:
Druk 3D – nowy wymiar w ortodoncji
3D printing – a new dimension in orthodontics
Tematyka wykładu: Wykorzystywanie technik addytywnych jest coraz powszechniej stosowane w nowoczesnej ortodoncji. Wysoka dokładność oraz różnorodnych materiałów i technik druku 3D zwiększa możliwości zastosowań klinicznych.
Obecnie cyfrowo wykonywane są już nie tylko modele ortodontyczne i szablony do zabiegów chirurgicznych – także druk metali pozwala na cyfrowe planowanie hybrydowych aparatów ortodontycznych a polimery charakteryzujące się właściwościami pamięci kształtu stosowane są w bezpośrednim druku alignerów. To jednak dopiero początek możliwości druku 3D. Dotychczas wiele spośród cyfrowych aparatów stanowiło cyfrowe odpowiedniki stosowanych klasycznie konstrukcji - obecnie jednak planowanie cyfrowe i rozwój materiałów pozwala nam na projektowanie nowych konstrukcji, a ograniczają nas coraz rzadziej możliwości techniczne a coraz częściej jedynie nasza wyobraźnia.
Współczesna ortodoncja odważnie sięga po narzędzia do projektowania cyfrowego i nowe techniki drukowania 3D, a postęp następuje tak szybko, że jedynie ciągłe śledzenie postępów technologicznych pozwala na aktualizację wiedzy. Jak w tym labiryncie nowych możliwości odnaleźć się w klinicznej praktyce ortodontycznej? W trakcie wykładu omówione zostaną najważniejsze sposoby druku 3D wraz ich możliwościami i ograniczeniami, aspekty dotyczące bezpieczeństwa i dokładności wydruków a także nowe kierunki w rozwoju technik addytywnych w ortodoncji klinicznej.
The use of additive techniques is becoming increasingly common in modern orthodontics. High accuracy, along with a wide range of materials and 3D printing technologies, expands the possibilities for clinical applications. Currently, not only orthodontic models and surgical guides are produced digitally - also metal printing enables digital planning of hybrid orthodontic appliances, while polymers with shape-memory properties are used for the direct printing of aligners. However, this is only the beginning of the possibilities offered by 3D printing. Until recently, many digital appliances were simply digital equivalents of traditionally used constructions. Today, digital planning and the development of new materials allow us to design entirely new structures; increasingly, we are limited less by technical capabilities and more often only by our imagination.
Contemporary orthodontics is widely embracing digital design tools and new 3D printing techniques, and progress is occurring so rapidly that only continuous monitoring of technological developments allows knowledge to remain up to date. How can clinicians navigate this labyrinth of new possibilities in everyday orthodontic practice? During the lecture, the most important 3D printing methods will be discussed, together with their capabilities and limitations, as well as issues related to the safety and accuracy of printed devices. New directions in the development of additive techniques in clinical orthodontics will also be presented..
Biografia:
-.
-.
Tytuł wykładu:
Problemy pionowe: nie tyle trudne, co źle rozumiane
Vertical Problems: Not challenging, just misunderstood
Tematyka wykładu: Problemy w wymiarze pionowym w ortodoncji mogą występować we wszystkich typach wad zgryzu w wymiarze strzałkowym i są związane z wielkością nagryzu pionowego, czyli zgryzem otwartym oraz zgryzem głębokim. Zwykle kojarzone są z twarzą długą lub krótką, jednak zależność ta nie zawsze występuje, co prowadzi do nieporozumień w prowadzeniu leczenia takich przypadków.
W zaburzeniach w wymiarze pionowym obserwuje się liczne kombinacje czynników szkieletowych i zębowych, które powinny być analizowane zarówno oddzielnie, jak i łącznie. Taka analiza pozwala określić, czy postępowanie terapeutyczne powinno obejmować leczenie chirurgiczne, ortopedyczne czy wyłącznie ortodontyczne, oraz czy powinno koncentrować się na zmianach w odcinkach przednich czy bocznych łuków zębowych. Zmiany w pionowym wymiarze odcinków bocznych mogą być również pozytywnie wykorzystywane w korekcie wad w wymiarze strzałkowym, prowadząc do istotnych zmian rysów twarzy. Z kolei modyfikacja pionowego położenia zębów przednich może mieć znaczący wpływ na estetykę uśmiechu oraz artykulację mowy. W związku z tym celem niniejszego wykładu jest przedstawienie, w świetle aktualnych dowodów naukowych, wytycznych dotyczących czynników diagnostycznych, które należy uwzględnić podczas leczenia zaburzeń w wymiarze pionowym.
Vertical problems in orthodontics can be present in all types of sagittal malocclusions and are related to the amount of overbite, namely open bites and deep bites. These are generally associated with long and short faces, but this relation is not always present and leads to some misunderstanding in the correction of such conditions. Innumerous combinations of skeletal and dental factors are present in vertical problems and should be analyzed individually and together. This will define if the treatment approach should include surgical, orthopedic or orthodontic treatment only, dealing with changes in the anterior or posterior regions of the arches. Changes in the posterior vertical dimension can also be used favourably in sagittal correction with significant facial changes and alteration in the vertical allocation of anterior teeth can have a significant impact in the smile and speech esthetics. Therefore, the purpose of this presentation is to provide, in the light of current evidence, a guideline of diagnostic factors to be approached when treating the vertical dimension.
Biografia:
Dr Flavia Artese ukończyła studia stomatologiczne na Federalnym Uniwersytecie w Rio de Janeiro w 1992 roku, gdzie uzyskała również tytuł magistra (1993) oraz stopień doktora nauk w zakresie ortodoncji (1998). W latach 1995–1996 była naukowcem wizytującym w Katedrze Ortodoncji na Uniwersytecie Waszyngtońskim. W 1999 roku dr Flavia została zatrudniona w niepełnym wymiarze godzin jako adiunkt na wydziale ortodoncji na Uniwersytecie Państowym w Rio de Janeiro. Obecnie kieruje programem ortodontycznym oraz prowadzi zajęcia dwa dni w tygodniu dla studentów studiów przed- i podyplomowych. W 2006 roku uzyskała tytuł Diplomate Brazylijskiej Rady Ortodontów. W latach 2014–2018 pełniła funkcję prezes Brazylijskiego Towarzystwa Ortodontycznego. Jest Międzynarodowym Ambasadorem Amerykańskiego Towarzystwa Ortodontów, reprezentując Brazylię. W 2018 roku została aktywnym członkiem Angle Midwest Society, a obecnie pełni funkcję sekretarza Komisji Naukowej tego towarzystwa. W 2025 roku była przewodniczącą 10. Międzynarodowego Kongresu Ortodontycznego WFO. Dr Flavia wygłosiła liczne wykłady w kraju i za granicą, opublikowała wiele artykułów naukowych oraz rozdziałów w książkach, a także pełniła funkcję redaktor naczelnej Dental Press Journal of Orthodontics. Od 1993 roku prowadzi prywatną praktykę ortodontyczną w Rio de Janeiro.
Dr. Flavia Artese graduated in Dentistry at the Federal University of Rio de Janeiro in 1992, where she also obtained her MSc (1993) and PhD in Orthodontics (1998). She was a Visiting Scholar at the Department of Orthodontics at the University of Washington (1995-6). In 1999, Dr. Flavia became a part time Associate Professor in Orthodontics at the Rio de Janeiro State University, and currently is the Chair of the Orthodontic Program and teaches two days a week for undergraduate and graduate students. She is a Diplomate of the Brazilian Board of Orthodontics (2006), the former President of the Brazilian Association of Orthodontics (2014-2018) and an International Ambassador for the American Association of Orthodontists, representing Brazil. In 2018 she became an active member of the Angle Midwest Society and currently is the Secretary of the Scientific Commission of this Society. Dr. Flavia was the Chair of the 10th International Orthodontic Congress of the WFO in 2025. She has vastly lectured nationally and internationally and has published several papers and book chapters and was the past editor in chief of the Dental Press Journal of Orthodontics. Dr. Flavia practices orthodontics in her private practice in Rio de Janeiro since 1993.
Tytuł wykładu:
Implanty zębowe – teraz i kiedyś. Czy to zawsze najlepsze rozwiązanie u pacjentów z brakami zębowymi?
Dental implant – now and then. Is it always the best option for patients with missing teeth?
Tematyka wykładu: Leczenie interdyscyplinarne wymaga dokładnego i niejednokrotnie długiego planowania, angażującego specjalistów różnych specjalności.
Podczas diagnozowwania pacjnentów ortodonci przede wszystkim biorą pod uwagę wadę zgryzu, jednak u pacjentów z brakami zębowymi, spowodowanymi hipodoncją, przedwczesną ekstrakcją lub chorobą przyzębia również inne aspekty powinny być rozważane. Problem staje się jeszcze bardziej skomplikowany, jeśli braki zębowe dotyczą strefy estetycznej.
Cele:
Podczas wykładu zaprezentowana będzie epidemiologia i przyczyny powikłań związanych z leczeniem implantologicznym. Selekcja pacjentów, sposoby leczenia w przypadkach przygotowywanych do implantacji oraz zamykania przestrzeni w strefie estetycznej oraz w odcinkach bocznych. Kiedy, dlaczego i jak?
- Czynniki decyzujące kiedy otwierać a kiedy zamykać przestrzenie w strefie estetycznej
- Czynniki decyzujące kiedy otwierać a kiedy zamykać przestrzenie w odcinkach bocznych
- Czynniki ryzyka i możliwe powikłania przy mezjalizacji kłów
- Czynniki ryzyka i możliwe powikłania w przypadkach implantacji. W strefie estetycznej.
Interdisciplinary treatment requires detailed and sometimes long planning involving specialists from many different fields, often not only dentistry. The first thing to be taken into consideration during the diagnostic process by the orthodontist is the malocclusion however in patients with missing teeth due to the hypodontia or premature extractions or compromised periodontium the other factors should also be recognized. The problem starts to be more complex if the missing teeth refers to the esthetic zone.
Aims and objectives:
During the lecture the epidemiology and reasons of dental implant failures will be presented. The patient’s selection and treatment approach in cases prepared for implantation and space closing in the esthetic zone and in the posterior area. When, why and how?
Learning ourcomes:
The attendens will be able to define:
- The decision making factors to open or close the spaces in the esthetic zone
- The decision making factors to open or close the spaces in the posterior area
- Risk and possible complications in canine substitution
- Risk and possible complications in opening space for dental implant in the esthetic zone.
Biografia:
Dr. Liwia Minch ukończyła Akademię Medyczną we Wrocławiu. Na tej samej uczelni obroniła rozprawę doktorską i pracowała jako adiunkt w Katedrze Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji latach 2004 - 2019. Aktualnie dr Minch prowadzi prywatną praktykę we Wrocławiu. Jest instruktorem oraz dyrektorem Rady Fundacji Charles'a H. Tweeda w Tucson (AZ, USA). Ukończyła studia Master of Science in Lingual Orthodontics na Akademii Medycznej w Hanoverze (Niemcy). Dr Minch jest prezesem Wrocławskiego Koła Polskiego Towarzystwa Ortodontycznego oraz Sekretarzem Polskiego Towarzystwa Ortodontycznego. Jej główne zainteresowania to leczenie pacjentów dorosłych, włączając pacjentów z problemami periodontologicznymi, leczenie przedprotetyczne, chirurgiczne. Dr Minch jest autorem wielu artykułów i prezentacji. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Ortodontycznego, Charles H. Tweed International Foundation for Orthodontic Research and Education, American Association of Orthodontists, European Orthodontic Society. Dr Minch jest również aktywnych członkiem Europejskiego Towarzystwa Ortodoncji Językowej.
Dr. Liwia Minch received her DDS, PhD and Masters degree in Orthodontics Science from Wroclaw Medical University (Poland), and worked as an assistant professor in the department of Orthodontics and Dentofacial Orthopaedics between 2004 - 2019. Currently Dr. Liwia Minch runs a private orthodontic practice in Wroclaw (Poland). Dr. Minch is a secretary of the Polish Orthodontic Society. She is an instructor and the member of Board of Directors of the Charles H. Tweed International Foundation for Orthodontic Research and Education. She also has a Master in Lingual Orthodontic Science (Hannover, Germany). Her main interests are interdisciplinary treatment of adult patients, including periodontally compromised patients, surgical patients and preprosthodontic treatment. Dr. Minch is an author of many articles and presentations. She's a member of Polish Orthodontic Society, Charles H. Tweed International Foundation for Orthodontic Research and Education, American Association of Orthodontists, European Orthodontic Society. Dr. Minch is also an active member of European Society of Lingual Orthodontics.
Tytuł wykładu:
Leczenie przezroczystymi nakładkami: łączenie badań naukowych z praktyką kliniczną w złożonych wadach zgryzu
Status of the alveolar bone after autotransplantation of teeth
Tematyka wykładu: Kurs jest przeznaczony dla klinicystów, którzy chcą wyjść poza standardowe ograniczenia terapii nakładkami przezroczystymi. Poprzez połączenie badań opartych na dowodach naukowych z nowoczesnymi protokołami klinicznymi omówione zostanie postępowanie w złożonych wadach zgryzu zarówno u pacjentów rosnących, jak i dorosłych.
W ramach wykładu przedstawiona zostanie kompleksowa mapa postępowania w leczeniu przypadków o wysokim stopniu trudności z wykorzystaniem nakładek przezroczystych. Uczestnicy zapoznają się z szerokim spektrum metod leczenia – od protokołów typu „wyłącznie nakładki” po zaawansowane podejścia hybrydowe z zastosowaniem wyciągów elastycznych, leczenia hybrydowego oraz tymczasowych zakotwiczeń ortodontycznych (mini-implanty TAD). Na podstawie szczegółowych analiz przypadków omówiona zostanie biomechanika oraz proces podejmowania decyzji klinicznych niezbędnych do uzyskania stabilnych i przewidywalnych efektów leczenia w najtrudniejszych wadach zgryzu.
Uczestnicy opanują koncepcję hybrydowego leczenia nakładkami, ucząc się strategicznego łączenia nakładek z tradycyjnymi aparatami ortodontycznymi i ortopedycznymi, a także z aparatami częściowymi stałymi (sekcyjnymi), dźwigniami typu power arm oraz cantileverami, w celu uzyskania przewidywalnej kontroli korzeni i ruchu zębów. Istotna część kursu zostanie poświęcona zakotwieniu szkieletowemu (mini-implantom TAD).
Tematyka kursu
-
Czteroetapowa metoda planowania leczenia nakładkami przezroczystymi – oparta na prawidłowej diagnostyce i solidnych podstawach biomechaniki.
-
Rola elementów pomocniczych w leczeniu nakładkowym – biomechanika wyciągów elastycznych oraz elementów dodatkowych.
-
Protokoły korekty wad w wymiarze poprzecznym, pionowym i strzałkowym.
-
Kliniczne zastosowanie miniśrub – techniki międzykorzeniowe oraz pozazębodołowe.
-
Kliniczne zastosowanie zakotwienia podniebiennego w leczeniu wad poprzecznych, pionowych i strzałkowych.
-
Niepowodzenia w leczeniu oraz skuteczne postępowanie w sytuacjach problemowych (troubleshooting).
This course is designed for clinicians seeking to push beyond the standard limitations of clear aligner therapy. By integrating evidence-based research with modern clinical protocols, the program addresses the management of complex malocclusions in both growing and adult patients.
The lecture provides a comprehensive roadmap for treating high-difficulty cases using clear aligners. Participants will explore a wide spectrum of treatment modalities—ranging from "aligner-only" protocols to advanced hybrid approaches incorporating elastics, hybrid therapy, and Temporary Anchorage Devices (TADs). Through detailed case analyses, we will discuss the biomechanics and clinical decision-making processes essential for achieving stable and predictable outcomes in the most challenging malocclusions.
Attendees will master the concept of hybrid aligner treatment, learning how to strategically combine aligners with traditional orthodontic and orthopedic appliances, as well as sectional fixed appliances, power arms, and cantilevers to achieve predictable root control and tooth movement. A significant portion of the course is dedicated to skeletal anchorage (TADs).
Course Syllabus
-
A four-stage aligner treatment planning method based on accurate diagnosis and solid biomechanical foundations.
-
The role of auxiliaries in aligner therapy: Biomechanics of elastics and supplemental components.
-
Correction protocols for transverse, vertical, and sagittal dimensions.
-
Clinical application of TADs: Interradicular and extra-alveolar miniscrews.
-
Clinical application of palatal anchorage in the treatment of transverse, vertical, and sagittal discrepancies.
-
Treatment failures and troubleshooting clinical complications.
Biografia:
Prof. dr Manuel Nienkemper jest ortodontą pracującym w Düsseldorfie w Niemczech, który zajmuje stanowisko profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie w Düsseldorfie. Po dziesięciu latach pracy w ortodoncji akademickiej w 2015 roku pracował w prywatnej praktyce Dra Ludwiga w Traben-Trarbach, a następnie w 2016 roku założył własną prywatną praktykę ortodontyczną. Jest aktywnym członkiem Angle Society of Europe. Jest autorem ponad 70 publikacji naukowych oraz wygłosił ponad 100 wykładów w ponad 20 krajach. Prof. Nienkemper pełni funkcję recenzenta w kilku czasopismach naukowych. Jego praca została wielokrotnie nagrodzona, w tym dwiema nagrodami Niemieckiego Towarzystwa Ortodontycznego (za najlepsze badania prowadzone w prywatnej praktyce oraz nagrodą za najlepszy plakat), nagrodą German Aligner Society w 2022 roku oraz nagrodą Elite Grants Award przyznaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Ortodontów w 2023 roku. Jego zainteresowania kliniczne i naukowe koncentrują się na diagnostyce, biomechanice ortodontycznej oraz zakotwieniu szkieletowym.
Prof. Dr. Manuel Nienkemper is an orthodontist based in Düsseldorf, Germany, and holds an Extraordinary Professorship at the University of Düsseldorf. After ten years in academic orthodontics, he worked at the private practice of Dr. Ludwig in Traben-Trarbach (2015) prior to founding his own private orthodontic practice in 2016. He is an active member of the Angle Society of Europe. He is the author of more than 70 scientific publications and has delivered over 100 lectures in more than 20 countries. Prof. Nienkemper serves as a reviewer for several scientific journals. His work has received multiple awards, including two awards from the German Orthodontic Society (Best Research from Private Practice and Best Poster Award), the 2022 Award of the German Aligner Society, and the 2023 Elite Grants Award of the International Orthodontics Foundation. His clinical and scientific interests focus on diagnostics, orthodontic biomechanics and skeletal anchorage.
Tytuł wykładu:
Aparat Herbsta – as w leczeniu wady klasy II
The Herbst appliance – a joker player for Class II treatment
Tematyka wykładu: Każdy dąży do sukcesu – w życiu osobistym, ale oczywiście również w odniesieniu do leczenia prowadzonego u pacjentów.
Mimo że w piśmiennictwie dostępnych jest wiele badań analizujących zębowo-szkieletowe efekty leczenia uzyskiwane przy zastosowaniu różnych aparatów ortodontycznych, dane dotyczące odsetka udanych terapii są nieliczne. Dlatego przedstawię krótkie wprowadzenie do tego zagadnienia. Ponadto omówię wpływ leczenia aparatem Herbsta na staw skroniowo-żuchwowy (SSŻ) zarówno u osób zdrowych, jak i u pacjentów z zaburzeniami czynnościowymi układu ruchowego narządu żucia (ZCURNŻ). Trzecia część wykładu będzie poświęcona leczeniu za pomocą stałych aparatów czynnościowych wraz z analizą szerokiego zakresu wskazań u pacjentów z wadą klasy II, u których współwystępują dodatkowe nieprawidłowości w wymiarze strzałkowym, pionowym i poprzecznym.
Everyone is aiming for success – in personal life but of course also with regard the treatments we are performing in our patients. While we have a vast number of studies in literature analyzing the dentoskeletal treatment effects achieved by different appliances, data analyzing success rates are scarce. Therefore, I will give a short insight into this topic. Furthermore, I will present the TMJ effects of Herbst treatment in healthy individuals and patients with TMD. The third part of the lecture will concentrate on fixed functional appliance treatment – exploring the vast range of indications for Class II patients presenting additional sagittal, vertical and transverse anomaly features.
Biografia:
Prof. dr Sabine Ruf to światowej klasy ekspertka w dziedzinie ortodoncji, łącząca imponującą karierę naukową z bogatym doświadczeniem klinicznym. Od 2005 roku pełni funkcję Dyrektora Klinicznego oraz Kierownika Katedry Ortodoncji na Uniwersytecie Justusa Liebiga w Giessen (Niemcy). Jej autorytet w środowisku medycznym potwierdza objęcie w kwietniu 2025 roku prestiżowego stanowiska Prezesa Angle Society of Europe.
Prof. Ruf zdobywała doświadczenie w czołowych ośrodkach na świecie, m.in. na Uniwersytecie w Bernie oraz jako honorowy adiunkt i egzaminator na Uniwersytecie w Hong Kongu. Przez wiele lat zasiadała w zarządzie Niemieckiego Towarzystwa Ortodontycznego (DGKFO), w tym jako jego Przewodnicząca w Berlinie.
Jest autorką ponad 180 publikacji naukowych oraz laureatką licznych prestiżowych wyróżnień, w tym Beni Solow Award przyznawanej przez Europejskie Towarzystwo Ortodontyczne. W swojej pracy klinicznej i badawczej koncentruje się na:
-
ortopedii szczękowo-twarzowej i złożonych deformacjach czaszkowo-twarzowych,
-
dysfunkcjach stawu skroniowo-żuchwowego,
-
interakcjach ortodoncji z medycyną ogólną (genetyką, reumatologią, laryngologią),
-
stabilności efektów leczenia i biomechanice.
Jako wykładowca ceniona jest za oparte na dowodach naukowych (evidence-based) podejście do najtrudniejszych przypadków klinicznych.
Professor Sabine Ruf is a world-renowned expert in orthodontics, seamlessly blending an illustrious academic career with extensive clinical expertise. Since 2005, she has served as the Clinical Director and Head of the Department of Orthodontics at the Justus Liebig University in Giessen, Germany. Her leadership in the global orthodontic community is highlighted by her appointment as the President of the Angle Society of Europe (effective April 2025).
Throughout her career, Prof. Ruf has held key positions at prestigious international institutions, including the University of Bern and the University of Hong Kong, where she served as an Honorary Assistant Professor and External Examiner. She has been a pillar of the German Orthodontic Society (DGKFO) for years, serving as its President in Berlin and as General Secretary.
With over 180 publications in national and international journals, Prof. Ruf is a highly decorated researcher, recipient of numerous accolades such as the Beni Solow Award from the European Orthodontic Society. Her primary clinical and research interests include:
-
Dentofacial orthopedics and complex craniofacial deformations.
-
Temporomandibular joint (TMJ) function and dysfunction.
-
Interdisciplinary interactions between orthodontics and general medicine (genetics, rheumatology, ENT).
-
Treatment stability, relapse prevention, and biological foundations of orthodontics.
As a speaker, she is recognized for her evidence-based approach and her ability to provide clear clinical protocols for high-difficulty cases.
Tytuł wykładu:
Kiedy lekarz dentysta leczący uraz zębów potrzebuje lekarza ortodonty? Aktualne rekomendacje i praktyczny algorytm postępowania ortodontycznego po urazach zębów stałych
When does a dentist treating dental trauma need an orthodontist? Current recommendations and a practical orthodontic management algorithm for permanent teeth after trauma
Tematyka wykładu: W praktyce lekarza dentysty zajmującego się leczeniem następstw urazów zębów stałych współpraca z ortodontą stanowi jeden z kluczowych elementów leczenia interdyscyplinarnego. Zęby po urazie są obarczone zwiększonym ryzykiem powikłań ze strony miazgi (martwica, infekcja) oraz tkanek przyzębia (resorpcja zewnętrzna związana z infekcją, resorpcja zewnętrzna związana z ankylozą).
Ich przemieszczanie ortodontyczne wymaga zatem świadomego doboru momentu rozpoczęcia leczenia, kontroli wielkości i kierunku sił oraz ścisłego protokołu monitorowania kliniczno-radiologicznego.
Wskazaniami do wczesnej konsultacji ortodontycznej – często już na etapie fazy ostrej leczenia – są przede wszystkim zwichnięcia z przemieszczeniem powodujące zaburzenia okluzji (ekstruzja, zwichnięcie boczne), intruzje wymagające planowania repozycji lub kontrolowanej ekstruzji ortodontycznej, złamania korzeni z przemieszczeniem odłamu koronowego wymagające stabilizacji i oceny rokowania pod kątem przyszłego ruchu zęba, a także głębokie złamania koronowo-korzeniowe, w których konieczne może być ortodontyczne wydłużenie korony klinicznej. W przypadkach utraty zęba lub zęba nierokującego istotną alternatywą terapeutyczną może być autotransplantacja lub ortodontyczna mezjalizacja, wymagające ścisłej koordynacji zespołowej.
Podczas wykładu omówione zostaną aktualne zalecenia dotyczące kwalifikacji zębów po urazie do leczenia ortodontycznego, rekomendowanych minimalnych okresów obserwacji przed rozpoczęciem przemieszczania – w zależności od typu urazu, stopnia wygojenia przyzębia oraz statusu miazgi – a także zasad prowadzenia leczenia. Przedstawiony zostanie praktyczny algorytm postępowania w przypadku powikłań, w tym resorpcji zewnętrznej związanej z infekcją i lub ankylozą, oraz omówiony podział ról i oczekiwań w zespole dentysta–ortodonta w świetle aktualnych wytycznych IADT oraz rekomendacji ortodontycznych dotyczących zębów po urazach.
In the practice of a dentist managing the consequences of trauma to permanent teeth, collaboration with an orthodontist is one of the key elements of interdisciplinary care. Traumatized teeth carry an increased risk of pulp complications (necrosis, infection) and periodontal tissue issues (infection-related external resorption, ankylosis-related external resorption). Orthodontic movement of these teeth therefore requires careful selection of the timing for treatment initiation, control of force magnitude and direction, and a strict clinical and radiological monitoring protocol.
Indications for early orthodontic consultation, often already during the acute phase of treatment, include primarily displacements causing occlusal disturbances (extrusion, lateral luxation), intrusions requiring planned repositioning or controlled orthodontic extrusion, root fractures with coronal fragment displacement requiring stabilization and assessment of prognosis for future tooth movement, as well as deep crown-root fractures where orthodontic crown lengthening may be necessary. In cases of tooth loss or non-restorable teeth, autotransplantation or orthodontic mesialization may be important therapeutic alternatives, requiring close team coordination.
The lecture will cover current recommendations for qualifying traumatized teeth for orthodontic treatment, the recommended minimum observation periods before initiating movement, depending on trauma type, degree of periodontal healing, and pulp status, as well as principles of clinical management. A practical algorithm for handling complications, including infection-related external resorption or ankylosis, will be presented, along with a discussion of the roles and expectations within the dentist-orthodontist team, based on the current IADT guidelines and orthodontic recommendations for traumatized teeth.
Biografia:
Dr n. med. Michał Sobczak – specjalista stomatologii dziecięcej z ponad 25-letnim doświadczeniem klinicznym. Absolwent Akademii Medycznej w Warszawie, gdzie ukończył studia stomatologiczne. W pierwszych latach pracy zawodowej związany był z Zakładem Stomatologii Dziecięcej Akademii Medycznej w Warszawie, gdzie ukończył szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie stomatologii dziecięcej oraz studia doktoranckie.
Jest współzałożycielem oraz kierownikiem medycznym Specjalistycznej Kliniki Medycznej AN54 w Warszawie, w której wraz z interdyscyplinarnym zespołem prowadzi leczenie pacjentów z kompleksowymi problemami klinicznymi. Jego zainteresowania zawodowe obejmują leczenie urazów zębów, terapię choroby próchnicowej, zaburzenia mineralizacji tkanek twardych zębów, a także wady rozwojowe i defekty genetyczne uzębienia.
Od 2013 roku jest współzałożycielem oraz członkiem Zarządu Polskiej Akademii Stomatologii Dziecięcej (PASD). W 2016 roku uzyskał tytuł Fellow of the International Association of Dental Traumatology (FIADT), potwierdzający zaawansowane kompetencje w zakresie traumatologii stomatologicznej.
W latach 2020–2022 pełnił funkcję członka Komitetu ds. Klinicznych Europejskiej Akademii Stomatologii Dziecięcej (EAPD), a w latach 2023–2024 był członkiem Zarządu oraz Skarbnikiem EAPD.
Od 2021 roku jest członkiem Zarządu International Association of Dental Traumatology (IADT), a w 2025 roku został wybrany na stanowisko Prezydenta Elekta IADT.
Obecnie przewodniczy Komitetowi Organizacyjnemu 23. Światowego Kongresu Traumatologii Stomatologicznej, który odbędzie się w dniach 3–5 września 2026 r. w Warszawie.
Łączy działalność kliniczną z aktywnością dydaktyczną i naukową. Jest autorem i współautorem publikacji naukowych oraz wykładowcą w zakresie traumatologii stomatologicznej i stomatologii dziecięcej.
Jest członkiem licznych krajowych i międzynarodowych towarzystw naukowych, w tym: PASD, PTS, IADT, EAPD, IAPD, PTE oraz ESE.
Dr Michał Sobczak, MD, PhD – pediatric dentistry specialist with over 25 years of clinical experience. He graduated from the Medical Academy in Warsaw, where he completed his dental studies. In the early years of his professional career, he was associated with the Department of Pediatric Dentistry at the Medical Academy in Warsaw, where he completed his specialty training in pediatric dentistry and doctoral studies.
He is a co-founder and the medical director of the AN54 Specialist Medical Clinic in Warsaw, where, together with an interdisciplinary team, he treats patients with complex clinical problems. His professional interests include dental trauma management, caries therapy, disturbances in hard tissue mineralization, as well as developmental anomalies and genetic defects of the dentition.
Since 2013, he has been a co-founder and board member of the Polish Academy of Pediatric Dentistry (PASD). In 2016, he earned the title Fellow of the International Association of Dental Traumatology (FIADT), recognizing his advanced expertise in dental traumatology.
From 2020 to 2022, he served as a member of the Clinical Committee of the European Academy of Paediatric Dentistry (EAPD), and in 2023–2024, he was a board member and Treasurer of EAPD.
Since 2021, he has been a board member of the International Association of Dental Traumatology (IADT), and in 2025 he was elected President-Elect of IADT.
He currently chairs the Organizing Committee of the 23rd World Congress on Dental Traumatology, to be held on September 3-5, 2026, in Warsaw.
He combines clinical practice with teaching and research activities. He is the author and co-author of scientific publications and a lecturer in dental traumatology and pediatric dentistry.
He is a member of numerous national and international scientific societies, including PASD, PTS, IADT, EAPD, IAPD, PTE, and ESE.
Tytuł wykładu:
Przezroczyste nakładki: mity i rzeczywistość
Clear Aligners: Myths and Reality
Tematyka wykładu: Terapia nakładkami przezroczystymi w ciągu ostatnich dwóch dekad odnotowała wykładniczy wzrost popularności, stając się jedną z najczęściej wybieranych metod leczenia ortodontycznego wśród pacjentów poszukujących rozwiązań estetycznych. Jednak dynamiczna komercjalizacja systemów nakładek oraz agresywny marketing bezpośrednio skierowany do pacjentów doprowadziły do powstania licznych nieporozumień dotyczących ich rzeczywistych możliwości klinicznych, ograniczeń oraz wskazań.
Wykład poddaje krytycznej analizie najczęstsze mity związane z leczeniem nakładkami przezroczystymi i konfrontuje je z aktualnymi dowodami naukowymi. Omawiane zagadnienia obejmują między innymi rzekomą równoważność nakładek i aparatów stałych w leczeniu złożonych wad zgryzu, rzeczywistą przewidywalność przemieszczeń zębów, zwłaszcza w zakresie intruzji, kontroli momentu obrotowego oraz dystalizacji trzonowców, a także faktyczną rolę attachmentów i elementów pomocniczych w osiąganiu zaplanowanych efektów leczenia. W wykładzie kwestionuje się również uproszczone założenia dotyczące współpracy pacjenta, czasu trwania terapii oraz protokołów retencyjnych.
Ponadto omówiono zostają biomechaniczne podstawy działania nakładek, wraz z podkreśleniem, że dogłębne zrozumienie mechanizmu generowania sił oraz etapowania leczenia jest kluczowe dla uzyskania skutecznych i przewidywalnych rezultatów. Szczególną uwagę poświęcono rozbieżności między wirtualnie zaplanowanymi przemieszczeniami zębów a rzeczywistymi efektami klinicznymi, akcentując znaczenie planowania leczenia opartego na dowodach naukowych, a nie wyłącznie na symulacjach komputerowych.
Poprzez wyraźne oddzielenie przekazów marketingowych od danych pochodzących z recenzowanych publikacji naukowych, wykład ma na celu przedstawienie bardziej realistycznej i naukowo ugruntowanej perspektywy dotyczącej terapii nakładkami przezroczystymi, co pozwoli na trafniejszą kwalifikację pacjentów, poprawę wyników leczenia oraz podniesienie standardów praktyki klinicznej.
Clear aligner therapy has experienced exponential growth over the past two decades, becoming one of the most requested orthodontic treatments among patients seeking aesthetic solutions. However, the rapid commercialization of aligner systems, combined with aggressive direct-to-consumer marketing, has generated widespread misconceptions about their true clinical capabilities, limitations, and indications.
This lecture critically examines the most common myths surrounding clear aligner therapy and confronts them with current scientific evidence. Topics addressed include the alleged equivalence of clear aligners and fixed appliances in treating complex malocclusions, the real efficacy of tooth movement predictability — particularly for intrusion, torque control, and molar distalization — and the actual role of attachments and auxiliaries in achieving planned outcomes. The lecture also challenges oversimplified assumptions about patient compliance, treatment duration, and retention protocols.
Furthermore, the presentation explores the biomechanical principles underlying aligner mechanics, highlighting how a thorough understanding of force delivery and staging is essential to achieving successful outcomes. Special attention is given to the gap between virtually planned tooth movements and clinical results, underscoring the importance of evidence-based treatment planning over software-driven simulations.
By distinguishing between marketing claims and peer-reviewed evidence, this lecture aims to provide clinicians with a more realistic and scientifically grounded perspective on clear aligner therapy, enabling more informed patient selection, improved treatment outcomes, and higher standards of clinical practice.
Biografia:
Prof. Vincenzo D’Antò uzyskał dyplom lekarza dentysty, specjalizację z ortodoncji, tytuł magistra w zakresie zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego oraz tytuł magistra z ortodoncji lingwalnej na Uniwersytecie Neapolitańskim im. Federico II; ponadto uzyskał specjalizację ze stomatologii dziecięcej na Uniwersytecie w L’Aquila oraz tytuł magistra w zakresie stomatologii snu na Uniwersytecie w Bolonii. Ukończył studia doktoranckie i uzyskał stopień doktora nauk w dziedzinie „Inżynierii materiałów i konstrukcji” oraz drugi stopień doktora nauk w dziedzinie „Nauk o jamie ustnej”. W 2017 roku dr D’Antò otrzymał włoską krajową habilitację naukową na stanowisko profesora zwyczajnego nauk o jamie ustnej i obecnie pracuje jako profesor nadzwyczajny w Katedrze Ortodoncji na Uniwersytecie Neapolitańskim im. Federico II.
Dr D’Antò jest członkiem SIDO, EHASO, EOS, AAO, WFO oraz IADR, a także byłym prezesem Włoskiego Towarzystwa Biomechaniki (SIBOS). Jest autorem ponad 130 publikacji naukowych oraz wygłosił referaty w ponad 40 krajach, a także podczas międzynarodowych kongresów EOS, AAO, IADR, SIDO, EAS, DGKFO, DGAO, NVvO, SFOPA i HOD.
Pełni funkcję zastępcy redaktora naczelnego w czasopismach AJO-DO, PIO i OCR oraz zasiada w radach redakcyjnych licznych czasopism naukowych.
Dr D’Antò otrzymał nagrodę Robert Frank Award (2004, 2005, 2009) oraz Hatton Award (2006), przyznawane przez IADR, nagrodę SIDO, EOS Houston Award (2012), Tiziano Baccetti Award (2016) oraz nagrodę FEO za najlepszą publikację (2025).
Prof. Vincenzo D’Antò received his Degree in Dentistry, a Specialty in Orthodontics, a Master in Temporomandibular Disorders and a Master in Lingual Orthodontics from the University of Naples Federico II; and a Specialty in Pediatric Dentistry from the University of L’Aquila and a Master in Sleep Dentistry from University of Bologna. He completed a PhD in “Materials and Structures Engineering” and a second PhD in “Oral Sciences”. In 2017, Dr. D’Antò received the Italian national scientific qualification as full professor of Oral Sciences and He is currently working as associate professor at the School of Orthodontics of University of Naples Federico II.
Dr. D’Antò is member of SIDO, EHASO, EOS, AAO, WFO and IADR, and the Past President of the Italian Society for Biomechanics (SIBOS). He authored more than 130 papers and has given oral presentations in more than 40 countries and at the international congresses of EOS, AAO, IADR, SIDO, EAS, DGKFO, DGAO, NVvO, SFOPA, HOD.
He serves as associate editor of AJO-DO, PIO, OCR and in the editorial board of numerous scientific journals. Dr.
D’Antò received the Robert Frank Award (2004, 2005, 2009) and the Hatton Award (2006) of IADR, the SIDO award, the EOS Houston Award (2012), the Tiziano Baccetti Award (2016) and FEO award for the best paper (2025).